Statuty Międzynarodowych Służb Katolickiej Odnowy Charyzmatycznej STATUTES OF THE INTERNATIONAL CATHOLIC CHARISMATIC RENEWAL SERVICES - ICCRS (Fragment - Preambuła)

      Odnowa w Duchu świętym w Kościele Katolickim, zwana także Katolicką Odnową Charyzmatyczną, nie jest jednolitym ruchem o zasięgu światowym. W odróżnieniu od większości ruchów nie ma jednego założyciela, lub grupy założycieli, nie ma też listy członków. Jest to wysoce zróżnicowany zespół jednostek i grup podejmujących różne działania, często od siebie niezależne, na różnym etapie rozwoju i o różnorodnie rozłożonych akcentach.
Te osoby i grupy łączy to samo doświadczenie. Stawiają sobie one również te same cele. Taka struktura luźno związanych relacji na szczeblu diecezji i krajów istnieje też na szczeblu międzynarodowym. Wzajemne stosunki charakteryzuje: dobrowolne stowarzyszanie się, dialog
i współpraca, znacznie bardziej niż zintegrowane i uporządkowane struktury. Kierowanie wyraża się bardziej podejmowaniem służby wobec tych, którzy sobie tego życzą, aniżeli przez rządzenie.



Podstawowe cele Katolickiej Odnowy w Duchu Świętym (Katolickiej Odnowy Charyzmatycznej):

• Zachęcanie do dojrzałego i nieustannego nawracania się ku Jezusowi Chrystusowi, naszemu Panu i Zbawicielowi.

• Zachęcanie do zdecydowanego osobistego przyjęcia osoby Ducha Świętego, Jego obecności i mocy. Te dwie łaski duchowe często przychodzą łącznie w doświadczeniu zwanym w różnych częściach świata "chrztem w Duchu Świętym" lub "wylaniem Ducha Świętego" lub "odnowieniem w Duchu Świętym". Rozumiane są najczęściej jako osobiste przyjęcie łaski chrześcijańskiej inicjacji i umocnienie w chrześcijańskiej służbie dla Kościoła i świata.

• Popieranie przyjęcia i posługiwania darami duchowymi (charyzmatami) nie tylko w Odnowie Charyzmatycznej, lecz szerzej w Kościele. Te dary zwyczajne i nadzwyczajne ujawniają się obficie wśród świeckich, zakonników i kleru. Ich poprawne zrozumienie i używanie zharmonizowane z innymi elementami życia Kościoła jest źródłem mocy dla chrześcijan w ich drodze ku świętości i w pełnieniu misji.

• Popieranie dzieła ewangelizacji w mocy Ducha Świętego, również ewangelizacji i reewangelizacji chrześcijan jedynie z imienia, ewangelizacji kultury i struktur społecznych. Odnowa szczególnie angażuje się w misję Kościoła głosząc Ewangelię słowem i czynem, ukazując Jezusa Chrystusa przez osobiste świadectwo oraz te uczynki wiary i sprawiedliwości, do których jest powołany każdy chrześcijanin.

• Pielęgnowanie stałego wzrostu w świętości przez integrację charyzmatów z pełnią życia Kościoła. Odnowa zachęca do udziału w bogatym życiu sakramentalnym i liturgicznym, do czerpania z tradycji katolickiej modlitwy i duchowości, do stałej formacji w nauce katolickiej pod kierunkiem Kościoła i do uczestnictwa w wypełnianiu programu duszpasterskiego Kościoła.

Te cele i wynikające z niego inicjatywy charakteryzują Katolicką Odnowę Charyzmatyczną - to znaczy pojedyncze osoby, grupy modlitewne, wspólnoty, zespoły koordynatorów na szczeblu lokalnym, diecezjalnym i krajowym oraz dzieła apostolskie. Dla umożliwienia łączności, współpracy i koordynacji, w 1978 r. utworzono Radę i Biuro Międzynarodowe pod patronatem kardynała Leona Józefa Suenensa, mianowanego przez papieża Pawła VI doradcą Odnowy na szczeblu międzynarodowym. Rada została wyłoniona spośród liderów z różnych części świata, a Biuro założono w Brukseli, po czym przeniesiono do Rzymu. W maju 1984 r. papież Jan Paweł II mianował biskupa Upala J.Cordesa następcą kardynała Suenensa i swym reprezentantem w Radzie. Od 1978 r. Rada ukonstytuowała się jako organizacja międzynarodowa, która z jednej strony zapewnia łączność i kooperację pomiędzy krajowymi strukturami Odnowy, z drugiej strony zapewnia łączność i współpracę ogólnoświatowej Odnowy ze Stolicą Apostolską. Rada i Biuro obecnie nazywa się ICCRS - Międzynarodowe Służby Katolickiej Odnowy Charyzmatycznej (The International Catholic Charismatic Renewal Services).

Międzynarodowe Służby Katolickiej Odnowy Charyzmatycznej (ICCRS) są organizacją mającą za zadanie rozprzestrzenianie Odnowy Charyzmatycznej w Kościele Rzymskokatolickim na szczeblu ogólnoświatowym. Składają się z międzynarodowej Rady, która określa i proponuje główne założenia i przedsięwzięcia, oraz Biura w Rzymie, które jest odpowiedzialne za wypełnienie decyzji Rady. Wypełniając swoje cele ICCRS oferuje pomoc Odnowie na całym świecie. ICCRS zbiera informacje, doświadczenia, opinie z całego świata, by z kolei wszystkim je udostępnić. Gdy ICCRS naucza, udziela porad pastoralnych, wskazówek, lub prowadzi szkolenie, czyni to z pozycji sługi przychodzącego z pomocą, a nie autorytetu wymagającego podporządkowania się.

W odniesieniu do krajowych i lokalnych inicjatyw Odnowy Charyzmatycznej ICCRS chce podkreślać swą służebną rolę. Ma więc autorytet służby, pewną władzę moralną. ICCRS nie stara się jednak narzucać swojego autorytetu, a tylko chce oferować swoje posługi. Uznanie roli ICCRS nie ogranicza w żadnej mierze roli biskupa w stosunku do grup Odnowy znajdujących się na jego terenie. Podobnie ICCRS nie wyklucza możliwości kontaktowania się pojedynczych osób i grup Odnowy bezpośrednio ze Stolicą Apostolską.

      Po zatwierdzeniu 15 września 1993 statutów Międzynarodowych Służb Katolickiej Odnowy Charyzmatycznej (ICCRS), Krajowy Zespół Koordynatorów stworzył wzorowany na ICCRS statut. Dokument czeka na zatwierdzenie przez Episkopat Polski.

---

OGÓLNE ZARYSY STATUTU KRAJOWEGO ZESPOŁU KOORDYNATORÓW

      Odnowa w Duchu Świętym nie ma jednolitej struktury. Każda ze wspólnot działa niezależnie i w sensie prawnym podlega biskupowi miejsca. Celem Odnowy nie jest stworzenie ujednoliconego ruchu o ścisłej strukturze, ale uwrażliwienie każdego chrześcijanina i wspólnoty na dary duchowe (charyzmaty), których Bóg udziela każdemu inaczej. Powstała jednak struktura, dzięki której wspólnoty mogą wymieniać między sobą doświadczenia, organizować ogólnopolskie akcje, prowadzić, domy rekolekcyjne i utrzymywać kontakty z ruchem charyzmatycznym na świecie.

W większości polskich diecezji działa po dwóch koordynatorów Odnowy: jeden wyznaczony przez biskupa kapłan i jedna osoba świecka, wybierana przez liderów wspólnot istniejących na terenie diecezji. Natomiast obszar całej Polski obejmuje swym działaniem Krajowy Zespół Koordynatorów. W jego skład wchodzą koordynatorzy die cezjalni (duchowni i świeccy), przedstawiciele związanych z Odnową dzieł (np. wydawnictwa, czasopisma) oraz inne powołane do tego grona osoby.

KZK spotyka się 2-3 razy do roku na dwudniowych spotkaniach. Bierze w nich udział także Krajowy Duszpasterz Odnowy w Duchu świętym bp Bronisław Dembowski. Zespół zbiera informacje dotyczące Odnowy, jest forum wymiany doświadczeń , koordynuje ogólnopolskie inicjatywy (np. czuwanie w Częstochowie, forum w Łodzi, spotkania młodych charyzmatyków ), utrzymuje kontakty z Odnową w innych krajach i z Międzynarodowymi Służbami Katolickiej Odnowy Charyzmatycznej (ICCRS), deleguje też swych przedstawicieli na międzynarodowe spotkania ruchu charyzmatycznego. Na czele Zespołu stoi przewodniczący i wiceprzewodniczący, a organem wykonawczym jest kilkuosobowa Rada KZK, która ma dodatkowe spotkania w ciągu roku.

Przy Zespole działa też Komisja Teologiczna , której zadaniem jest fachowe rozwiązywanie pojawiających się w Odnowie wątpliwości teologicznych. Jednak już od początków ruchu charyzmatycznego w Polsce członkowie grup podejmowali próby ogólnopolskiej współpracy. W lutym 1977 r. i kwietniu 1979 r. miały miejsce pierwsze spotkania przedstawicieli wspólnot. Z czasem powstał zespół koordynatorów, który początkowo miał charakter nieformalny; jego członkami byli przedstawiciele rejonów Odnowy, skupiających kilka diecezji.